17 Mart 2015 Salı

ABD DİZİLERİNİN GÜÇLÜ KADINLARI

Bir diziyi izlenebilir kılan nedir? Bu soruya verilebilecek çokça yanıt, açıklanabilecek birçok parametre var. Konusu, çekim kalitesi, senaryosu, efektleri… Aslında bunların hepsi önemli ama ya karakterler? İzlemeye doyamadığımız, kendimizden bir parça arayıp durduğumuz, gerçek ya da gerçek üstü hayatlarına ortak olduğumuz karakterlerin yüzü suyu hürmetine takip etmiyor muyuz birçok diziyi? Karakterlerin serüvenlerini, varacakları yerleri, ulaşacakları ya da ulaşamayacakları noktaları görmek istemiyor muyuz? Elbette tersi durumlar da söz konusu ama güçlü karakterler, yani dizilerin yüzleri, bizi her hafta televizyon ya da bilgisayar başına kilitleyen en önemli faktörler.

Bu yazımda, Amerikan dizilerinin güçlü kadın karakterlerini hatırlatacağım. Tabii ki kendi favorilerimden yola çıkarak. Aslında dizi ve film dünyasına baktığımızda, baskın olan karakterlerin çoğunlukla erkekler olduğu hiçbirimizin gözünden kaçmıyor. Bundan ayrıca bir yazı konusu çıkabilir. Yine de bazı dizilerde yan karakter olarak lanse edilse de aslında öyle olmayan ya da dizinin tamamen üzerine kurgulandığı kadın karakterler yok değil. Öyle kadınlar ki bunlar, güçlerine hayran kalıyoruz, hatalarına hayret ediyoruz. Düştüklerine kaldırmak, en azından omuz vermek istiyoruz. Bazen öyle şeyler yapıyorlar ki, sinirden deliye dönüyoruz. Bazen de hayatla başa çıkma yöntemlerini örnek alıyoruz, erkeklerin dünyasındaki başarılarına gıpta ile bakıyoruz. Belki de başka bir hayatta öyle olmayı diliyoruz! Ve biliyoruz ki diziler, asla sadece dizi değiller!

NOT: İzlemeyenler için dizilere dair spoiler içerir!


House of Cards  - Claire Underwood

Dizi tarihinin belki de gelmiş geçmiş en cool karakteri, Robin Wright’ın etkileyici performansıyla hayat bulan Claire Underwood dersek, herhalde birçok kişi altına imzasını atar. ABD başkanı olma uğruna uygulanmadık kirli strateji bırakmayan Francis Underwood’un, kendisinden hiç de aşağı kalmayan, hatta Francis’i Francis yapan kişi Claire Underwood. Bir kadın bu kadar mı hırslı, bu kadar mı acımasız, bu kadar mı şeytani, ama bir o kadar da hayran olunası nasıl olur bilemedim. Hani derler ya, her başarılı erkeğin arkasında bir kadın olur; işte onun ekranda vücut bulmuş hali. Ama sadece, “aman beyim bir yerlere gelsin” mantığı yok hatunda; kendi istekleri, kendi idealleri ve çıkarları da var. El ayak çekildikten sonra, kocasıyla pencere önünde yaptıkları keyiflerin de hastasıyız!


Game of Thrones - Catelyn Stark

Belki de güç deyince, en önde yer alması gereken kadınlardan biri Catelyn Stark. Tully Hanesi’nin en büyük çocuğuyken, Brandon Stark ile nişanlandırılmış, fakat müstakbel eşinin Robert İsyanı’nda ölmesi üzerinde kardeşi Eddard Stark ile evlendirilmiş. Buna rağmen kocasını sevmiş, Kışyarı Leydisi olarak beş evlat sahibi olmuş. İşte ne olduysa bundan seneler sonra oluyor ve Catelyn Stark, kendisini hiç tahmin etmediği ama donanımlı olduğu olayların ortasında buluveriyor. Donanımlı diyorum, çünkü politikayı ne kadar iyi bildiğini kanıtladı. Fakat ne olursa olsun, evlatları için her şeyi yapabilecek bir anne Catelyn Stark. Ve söz konusu, tehlikedeki evlatları olduğunda politikayı bir kenara atıyor ve sadece sezgilerinin gücüyle hareket ediyor. Hatalar da yapıyor, hem de çok büyük hatalar ama etrafındaki insanların kendisine duyduğu saygıyı fazlasıyla hak ediyor.


Game of Thrones - Daenerys Targaryen

Game of Thrones serisinin bir diğer süper güçlü karakteri de Daenerys Targaryen. Çünkü onun gücü vicdanından, cesaretinden, hakkaniyetinden ve her şeyden önemlisi de sahip olduğu üç ejderhasından geliyor. Onun adı Daenerys Fırtınadadoğan; Andalların, İlk İnsanların, Rhoynar'ın ve Yedi Krallık'ın Kraliçesi; Ejderha Kayası Prensesi; Ateş Geçirmez; Ejderhaların Anası!!! Bu unvanlar bile gücünü kanıtlar nitelikte ama biz Khaleesi’mizi daha çok haklı davasındaki mücadelesi için seviyoruz. Dar Deniz’in ötesinde yıllar boyunca sürgün hayatı yaşayan ve abisi Viserys tarafından vaat edilen ordu uğruna Khal Drogo’ya satılan Targaryen Hanesi’nin yaşayan son ferdi Daenerys’in akıbetini merakla bekliyoruz. Tamam, köleleri özgürlüklerine kavuşturması ve ateşli konuşmaları da bizi oldukça etkiliyor, yalan söylemeyelim.


Scandal - Olivia Pope

Kerry Washington’un hayat verdiği Olivia Pope karakteri, ABD’nin göbeğindeki neredeyse tüm sorunları kendi yöntemleriyle çözen bir “takım elbiseli gladyatör”! Aşk hayatındaki açmazlara kesinlikle çok sinirleniyoruz ama mesleğindeki başarılarını görmezden gelebilir miyiz? Kendisinin başını çektiği bir grup avukat, bir de eski CIA ajanı ile başı derde giren tüm politikacı ve kalantorların burunlarını pislikten çıkaran bir kriz danışmanı Olivia Pope! En büyük müşterisi ise Beyaz Saray! Mesleği skandalları önlemek ama belki de en büyük skandalın başrolünde o var. Seçilmesinde büyük rol oynadığı ABD Başkanı Fitzgerald Grant ile yaşadığı gelgitli ve yasak aşk, feci derecede mutsuz olmasına yol açıyor ama ailesi olarak gördüğü iş arkadaşları, onun düşmesine asla izin vermiyorlar. Karikatürize bir karakter değil Olivia Pope. İzleyenlerce samimi bulunmasını da buna borçlu. İş yerindeki güçlü kişiliğine rağmen eve geldiğinde ayaklarını toplayarak kanepeye tünüyor ve neredeyse tek gıdası olan kırmızı şarap ve patlamış mısır ikilisine sığınıyor.


Mad Men - Peggy Olson

1960’lı yılların parlak mı parlak reklamcılık dünyası… Ve tamamen erkeklerin egemenliğinde! Kadınların sektörde tek bulabildiği iş sekreterlik. Ta ki Peggy ortaya çıkıncaya kadar! Tamam, ilk sezonlarda oldukça itici bir karakterdi, kabul! Ekranda görmek istemeyeceğimiz kadar saftı, tecrübesizdi, büyük hatalar yaptı! Hamile kaldı, onu bile uzuuuunca bir süre anlayamadı! Hatta aldığı kilolar yüzünden ofiste alay konusu oldu! Fakat bir reklam sloganı buldu ki, ne kadar yetenekli olduğunu herkese ispat etti. Neredeyse Don Draper’in kadın versiyonu olarak ilerliyor. Tabii ki sadece iş konusundaki hırslarından yola çıkarak böyle söylüyorum! Neticede Peggy Olson, artık kendi ofisinin sahibi ve şirketin tek kadın metin yazarı.




Mad Men - Joan P. Harris (Holloway)

Güçlü kadınlardan söz ederken Joan’ı es geçmek imkânsız! O da erkeklerin dünyasında ayakta kalmayı başaran nadir kadınlardan biri. Oldukça dişi, oldukça hırslı… Ne istediğini biliyor ve kararlarını uygulamaktan çekinmiyor! Diziye başladığımızda, Joan’ı sekreterlerin yöneticisi, ofisin idarecisi olarak tanıdık. Herkesin eli ayağı, düzenin bekçisi ve şirketin isim ortağı Roger Sterling’in gizli sevgilisiydi. 30’lu yaşlarında ve hala bekâr (o dönem, düzen böyleymiş) olmasından dolayı, kendisini sadece iyi bir eş olmak üzere kurgulayan Joan, 7 sezonda öyle bir dönüşüm yaşadı ki, artık şirketin ortaklarından biri! Bu arada dişiliğinden ve cazibesinden de hiç ödün vermedi! O hala bir tanrıça!


The Good Wife - Alicia Florrick

Hukuk fakültesinden birincilikle mezun olmasına rağmen mesleğini yapmayarak, bölge savcısı olan kocasının yanındaki ideal eş görevini layığıyla yerine getiren Alicia’nın hayatı, bir skandalın ortasında kalmasıyla tepetaklak olur. Birkaç başarısız iş görüşmesinden sonra, Chicago’nun en büyük hukuk firmalarından birinde işe başlar ama yeni patronu, üniversite aşkı Will Gardner’dır! Julianna Margulies’in gölgede kalmış bir kadından, güç timsali yaratması serüveni de böylece başlar. Altın Küre ve Emmy ödülleriyle taçlandırılan bu performans, kesinlikle izlemeye değer. Bir çaylak olarak başladığı hukuk kariyerinde en zirveye tırmanan Alicia Florrick’in geçirdiği evreleri izlemek, insana inanılmaz keyif veriyor. Hala takip etmeyenler varsa, Alicia’nın iyi bir eş olarak mı kalacağı, yoksa başka sulara mı açılacağını izleyerek öğrenin derim.


The Newsroom - MacKenzie McHale

Bana göre hakkı tam olarak teslim edilemeyen The Newsroom, adından da tahmin edilebileceği üzere televizyon haberciliği dünyasını anlatan bir dizi. ABD’nin en çok izlenen ikinci haber bülteninin sunucusu Will McAvoy, üniversitede katıldığı bir konferansta yaşadığı patlamadan sonra habercilik anlayışını baştan aşağı değiştiriyor, idealist ve sorumlu habercilik misyonuna geçiş yapıyor. Tabii bunu da dürüst, gözü pek ve habercilik etiğini her şeyin üzerinde tutan ödüllü haber yapımcısı ve eski nişanlısı MacKenzie McHale sayesinde başarıyor. Uzun yıllar Ortadoğu’da sıcak savaş haberleri yapan McHale ve anchorman Will McAvoy, aralarında geçmişe dair bazı duygusal sıkıntılar olsa da bunu işlerine yansıtmamaya çalışıyorlar ama ne kadar başarılı olabiliyorlar ki? Onların tatlı tatlı atışmalarının yanında, gerçek bir gündemle koskoca bir haber stüdyosunu yönetmeleri; seyirci kalmaktan öte, bizleri stüdyonun bir parçası haline getiriyor. Final sezonu kasım ayı başında başlayacak olan The Newsroom’u kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim. En azından açlığını çektiğimiz gerçek habercilik özlemi adına izleyin!


Homeland - Carrie Mathison

Bugünlerde dördüncü sezonunu izlediğimiz Homeland’in kahramanı Carrie Mathison, bipolar bozukluk hastalığıyla mücadele ederken, diğer yandan da ABD’yi kurtaran bir CIA ajanı. Ara sıra gözden düşüp, yeniden kahraman muamelesi gördüğü CIA için özellikle Orta Doğu’da zorlu görevler alıyor. Peki, Carrie’yi özel yapan ne? Tüm bu terörizm muhabbetlerinin arasında, terörist mi yoksa vatansever mi olduğu uzun süre muğlak kalan Nicholas Brody ile yaşadığı fırtınalı aşk! Brody’nin kim olduğunu ortaya çıkarmaya çalışırken aşık olması, görev inancından herhangi bir sapma yaratmadı ve aşk, her zaman ikisi için de tünelin ucundaki ışık olarak kaldı. Alanında verilen tüm ödüllerin gediklisi olan Claire Danes’in hayat verdiği Carrie Mathison karakteri, özellikle muzdarip olduğu duygu durum bozukluklarını ve bir adama delicesine aşık olmanın ne demek olduğunu mimikleriyle öylesine güzel yaşıyor ve yaşatıyor ki, bu oyunculuk dersini kaçırmayın derim!


Dexter - Debra Morgan

Ahlak masasında sıradan bir polisken, Miami Metro Cinayet Masası’nın en genç teğmeni olma yolunda ne badireler atlattı Debra Morgan! Çok sevdiği üvey ağabeyi ile sevgilisi bir seri katilken ve o her şeyden habersiz yaşayıp giderken, üstelik sevdiği her adamın başına olmadık işler gelirken, çektiği ızdırap azdı bile belki de! Resmen acıların kadını oldu! Neyse, Debra Morgan gözüpek, küfürbaz, maskülen, bazen depresif ama her zaman gerçek aşkı arayan, sürekli gözleri dolan, kimilerine itici gelse de bana göre gerçek bir karakterdi. Tek sorun yürüyüşüydü işte! Bir onu beceremedi!


Criminal Minds - Jennifer "JJ" Jareau

10 yıldır yayın hayatını sürdüren Criminal Minds dizisine bir sürü karakter girdi çıktı ama değişmeyen tek kadın Jennifer Jareau, nam-ı diğer JJ karakteri. FBI’ın Davranış Analiz Birimi’nin çözdüğü vakalar üzerinden ilerleyen dizide yaşananlar, öyle kolay hazmedilebilecek türden değil! Normal bir insanın gece rüyalarına kâbus gibi çökmesi muhtemel olayların arasında, bunların başarıyla çözülmesini sağlayan ekibin ayrılmaz bir parçası olan JJ, çocuk da yaparım kariyer de dedi ve bu süre içinde başarılı bir evlilik ve şeker bir oğlan çocuğu sahibi de oldu. Davalara her zaman zekasının yanında vicdanı ve empati yeteneği ile yaklaşan hanım kızımızın başına da gelmeyen kalmadı; kaçırıldı, işkence gördü, savaş bölgelerinde görev yaptı ve iyi bir FBI ajanı, pardon “special agent” olduğunu kanıtladı.


Under The Dome - Julia Shumway
 
Nedeni çözülemeyen bir kubbe tarafından esir alınan Chester’s Mill kasabası, Julia Shumway olmasaydı ne yapardı bilemiyorum. Kubbeden önce sıradan bir gazete editörüyken, sonrasında içindeki lider ruhuyla tanışan Julia, yöre halkının her türlü derdine koşmakla yetinmiyor, sırrın çözülmesi için de büyük uğraşlar veriyor. Üstelik bunu, Big Jim gibi bir anti kahramanla başa çıkmaya çalışırken yapıyor.




Nigar Özafacan

29 Eylül 2014 Pazartesi

LOST’TAN SONRA ARADIK DURDUK!



Televizyon ekranlarının gelmiş geçmiş en büyük efsanelerinden biri olan Lost'un (herhalde bu tanımlamaya kimse karşı çıkmaz) 10. yıldönümü tüm yurtta ve dünyada şenliklerle kutlanıyor. Her ne kadar finaliyle birçoğumuzu onulmaz hayal kırıklıklarına gark etse de 6 sezon boyunca yaşattığı hazları nasıl unutabiliriz ki? 


İşte bu unutamadığımız duygulardan olacak, final bölümünün yayınlandığı günden bu yana, bünyemizdeki Lost açığını dolduracak yeni diziler aradık durduk. Bir dizinin sonunda “Bad Robot” sözünü duysak bile içimiz cız etti seneler boyunca! J.J. Abrams’ın ya da Damon Lindelof’un el attığı her projeye, yeni bir Lost vakası gözüyle baktık. Devam eden her sene boyunca bu iki dâhinin içinde yer aldığı yapımlar da başka birçok proje de yeni bir Lost olarak sunuldu biz izleyicilere. Bazıları kalbimizde yeni kıpırdanmalar yaratsa da çoğu fiyasko olarak tarihe gömüldü. 

Evet, belki de bir lanetti bu! Lost’un, “The End” isimli 6. sezon 17. bölümünün ardından, bir daha tutması zor olan bir kimya arandı durdu. Perdeyi büyük bir felaketle açan diziler yapıldı, izleyicilere binlerce alternatif teori ürettirildi, bilimin ve kurgunun birbirine karıştırıldığı birçok hikaye yansıtıldı ekrana ama aşağıdakilerin hiçbiri bir Lost olamadı!


14 Nisan 2014 Pazartesi

İSTANBUL’DA BOĞAZİÇİ’NDE BİR GARİP ORHAN VELİ

Son şiirini, bir diş fırçasına sardığı küçücük bir kâğıda sığdırdı Orhan Veli, kısacık yaşamına ise yüzlerce şiir. Kısa yaşamının, kısa dizelerinin aksine, kocaman bir şair Orhan Veli. Kimilerine göre ise Türk şiirinin kaderi. Şiir tarihinden sökülüp alınsa Orhan Veli, ortada Türk şiiri diye bir şey kalmaz neredeyse. Binlerce yıllık Türk şiirinin alışagelmiş kalıplarını yıkarak, “Garip” akımını ortaya çıkardı arkadaşlarıyla. Melih Cevdet ve Oktay Rifat ile birlikte uyaksız, ölçüsüz ve şairanelikten uzak bir akım başlattılar.

Orhan Veli’nin yaşamını anlatmayayım sizlere. Askerdeyken arkadaşı Muvaffak Sami Onat’a yazdığı, kendi cümlelerinden okuyalım; “1914'te doğdum. 1 yaşında kurbağadan korktum. 9 yaşında okumaya, 10 yaşında yazmaya merak sardım. 13'te Oktay Rıfat'ı, 16'da Melih Cevdet'i tanıdım. 17 yaşında bara gittim. 18'de rakıya başladım. 19'dan sonra avarelik devrim başlar. 20 yaşından sonra da para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim. 25'te başımdan bir otomobil kazası geçti.  Çok aşık oldum. Hiç evlenmedim, şimdi askerim.”

9 Ocak 2014 Perşembe

“HİÇBİR ŞEYİM YOK AKIP GİDEN SOKAKTAN BAŞKA KEŞKE YALNIZ BUNUN İÇİN SEVSEYDİM SENİ”



İki kalp arasında en kısa yol:
Birbirine uzanmış ve zaman zaman
Ancak parmak uçlarıyla değebilen
İki kol.
Merdivenlerin oraya koşuyorum,
Beklemek gövde kazanması zamanın;
Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,
Bir şeyin provası yapılıyor sanki.
Kuşlar toplanmış göçüyorlar
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.



Cemal Süreyya’nın kaybettiği bir iddia sonucunda adındaki “y”lerden birini eksilttiğini biliyor muydunuz? Bostancı’daki Hatay Restoran’a ölümünden önce her gün gittiğini, paltosu ve çantasının hala duvarında asılı olduğunu, her ölüm yıldönümünde (9 Ocak) şiirleriyle anıldığını? Ya Kadıköy’de yaşadığı sokağa adının verildiğini? Aziz Nesin’in, Jean Paul Sartre ve Cemal Süreyya’yı dünyanın en küçük devletleri olarak nitelediğini? Çünkü ikisinin de bir devlet kadar birikimi olduğunu savunduğunu? Adressizlikten çok çektiğini, çünkü 4 kez evlenip, 29 faklı evde yaşadığını?..

22 Mart 2013 Cuma

"HAYATIMI EKRANDA GEÇİRMEYECEĞİM, TAMAMEN EDEBİYATLA İLGİLENMEK İSTİYORUM"


Çocukluğunda tek derdi mahallede top koşturmakken, hafife alınmayacak bir dönüşüm geçirerek tiyatroya ve edebiyata meyleden Enver Aysever’in bu manevrasındaki en büyük pay; dersleri zayıf olduğu için kendisine özel ders veren Feridun Benden. Önemli bir edebiyat adamı olan Benden, Aysever’in kendi deyimiyle bugünlere gelmesinin en önemli sebebi. 20 yıl profesyonel tiyatro yapan, artık bir televizyon fenomeni olan “Aykırı Sorular”ı hazırlayan Aysever, tüm bunlara rağmen kendini romancı olarak tanımlıyor ve çocukluk hayallerini bir adım öteye taşıyor!

Enver Aysever
HAYATIMI EKRANDA GEÇİRMEYECEĞİM
TAMAMEN EDEBİYATLA İLGİLENMEK İSTİYORUM


Enver Bey, nasıl bir ailede büyüdünüz? Çocukluğunuz nasıldı?
Çok mutlu bir ailede büyüdüm. Annem Emlak Bankası’nda çalışıyordu. Babam ise inşaat teknikeriydi ama ağırlıklı olarak annemdi lokomotif olan, çünkü babam astım hastasıydı. Ben daha çok anneannem ile büyüdüm. Annem, babam, kız kardeşim, anneannem ve benden oluşan tablo, hayatımdaki en güvenli tablodur. Okul hayatım ise genellikle başarısız bir öğrenci olarak geçti. Çok iyi kalpli ve iyi bir çocuktum fakat çizgi dışıydım. Amatörce de değil, kendi kendime profesyonel dergiler çıkarırdım, tiyatro yapardım, rock grubu kurup yollara düştüm. Hiç amatör zaaflar içinde olmadım, hep ileride tiyatro adamı ve yazar olmayı hayal ettim. Hep düşlerinin peşinde koşan ve onları gerçekleştirmek için gözünü karartan bir çocuk oldum. 

15 Ocak 2013 Salı

NAZIM HİKMET MEMLEKET, MEMLEKET NAZIM HİKMET

Beylik laflar söylenir Nazım için… Kimileri sanki suçmuşçasına “komünist” der hala, kimileri ise yıllardır mezarının yerini tartışır; Türkiye’ye getirelim mi getirmeyelim mi diye. Bir devrim düşünü benimseyen ve zaman zaman tek kalsa da bu düşü sonuna kadar yüreğinde taşıyan ve yaşayan Nazım’ı anlamak ya da bunun için çabalamak bu kadar mı zordur? Memleketini bunca severken, ona toprağı yasaktı; yolundan yürümeye gönüllü onca genç varken, şiirleri yasaktı ve en sonunda da başına bir çınar ağacı yasak. Bırakın çınar ağacını, memleketinde ölmek bile yasak. Yasaklar ülkesinden bir Nazım öyküsü bu…

30 Ekim 2012 Salı

“BİZ YURDUN ÖZ SAHİBİ, EFENDİSİ, KÖYLÜYÜZ"*


Şebnem Atılgan’ın kaleme aldığı “Nahide - Yarım Kalan Mucize”  isimli kitap, Nahide Kahraman’ın “Köy Enstitüleri bizim talih kuşumuzdu… Bizler de özgür birer güvercin…” cümleleriyle başlıyor. Bu cümlenin geçtiği kitabın başkahramanı Nahide Kahraman’dan başkası değil. Çok özel bir ‘kahramanlık’ bu… Tekil gibi görünen ama içinde yüzlerce başka kahramanı da barındıran bir kahramanlık! İşte o kahramanlar ki, hepsi Köy Enstitüleri’nin önce fedakar öğrencileri, sonra fedakar öğretmenleri oldular. Erzurum Pulur Köy Enstitüsü’nde eğitim gören Köy Öğretmeni Nahide Kahraman, hakkında yazılan “Yarım Kalan Mucize” adlı kitapta, Köy Enstitüleri’ni yeni kuşaklara anlatıyor.

Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’a çıktığı 1919 yılında başlayan Kurtuluş Savaşı, İzmir’in düşman işgalinden kurtulmasıysa sonlanıyor. İşte o tarihten itibaren, Türkiye’nin ileri medeniyetler seviyesine ulaşması için birçok devrimi yaşama geçiyor. Atatürk, Türk ulusunun ve genç Cumhuriyetin ancak “eğitim” ile yüceleceğine inanıyor. Bu inanç doğrultusunda pek çok çalışma yapılıyor. Köy Enstitüleri de bu inancın bir parçası, hatta en büyük parçası…

20 Ekim 2012 Cumartesi

Köy Enstitüleri için yapılan görev filmi TOPRAĞIN ÇOCUKLARI


Köy enstitülü bir dedenin torunu yönetmen, köy enstitülü bir babanın oğlu yapımcı, eğitim gönüllüsü bir başrol oyuncusu… Toprağın Çocukları isimli bir film, köy enstitülerinden miras bir dayanışma ve imeceyle çekilen, son dönemin başarılı filmlerinden biri. Ali Adnan Özgür’ün yönetmenliğinde çekilen filme en büyük desteği koyanlardan biri de Erkan Can. Bu iki ismin yanına, başrol oyuncularından Bahtiyar Engin’i de katarak, köy enstitülerinin Türkiye’de bıraktığı izleri ve bu izleri anlatan filmlerini konuştuk.

12 Ekim 2012 Cuma

YARIM KALAN BİR MUCİZE; KÖY ENSTİTÜLERİ

1930’lu yıllar, dünyadaki ekonomik bunalımın hızla tırmandığı, Dünyanın 1’inci Paylaşım Savaşı’nın yaralarını sarmaya çabaladığı, bunu başaramadan da dünya savaşlarının ikincisine doğru hızla yol aldığı, sancılı bir dönemdi. Savaş sonrası istikrarsızlık sorunları tüm dünyada egemendi ve 1929 Bunalımı, dünyadaki piyasa ekonomisini çökertmişti. Bundan olumsuz anlamda en çok etkilenen ise genç Türkiye Cumhuriyeti olmuştu. 

29 Eylül 2012 Cumartesi

ATANAMAYAN ÖĞRETMENLERİN EKRANLARDAKİ MÜCADELECİ YÜZÜ: ALİ ERSAN DURU

Hayat Devam Ediyor adlı dizide canlandırdığı Berat Altındağ karakteri ile her platformda seslerini duyurmaya çabalayan atanamayan öğretmenlerin sorunlarını beyaz cama taşıyan Ali Ersan Duru; oynadığı karakter sayesinde, öğretmenlerin mücadelesiyle empati kurduğunu söylüyor. Kendi ailesinde de öğretmenler olduğunu belirten genç oyuncu, oynadığı dizinin topluma mesaj verme derdi olduğunu, dizideki önemli toplumsal sorunlardan birinin de kendisi aracılığıyla anlatıldığını belirtiyor. 

1984 Ankara doğumlu olan Ali Ersan Duru, oyuncu olmak için ilk adımını 18 yaşındayken atar. Ailesinin, birçok tipik Ankaralı aile gibi kamu kurumlarında çalıştığı Duru, ailesinin bankacı olması beklentisiyle üniversiteye kaydolur. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Maliye Bölümü’nü bitirdiğinde, kendisine yapılan “Ankara’ya dön” çağrılarının aksine, kafasına koyduğu oyunculuk eğitimini almak için İstanbul’un yolunu tutar. Oyunculuk fikri aklına düşmüştür bir kere, kolay kolay da çıkacağa benzemiyordur. “Bu işi yapacaksam, önce eğitimini almalıyım” fikrini benimseyen Duru, İstanbul’a gelerek önce amatör tiyatro yapan çeşitli gruplarla birlikte çalışır, ardından da Stüdyo Oyuncuları’na katılır ve 3 yıl boyunca Şahika Tekand’dan oyunculuk dersleri alır. Bu sırada ailesini de bu fikre ikna etmiştir ve desteklerini almayı başarır. Oyunculuk dışında hiçbir şeyin kendisini mutlu etmeyeceğini ifade eden Ali Ersan Duru’nun yolu, bir arkadaşı sayesinde Mahzun Kırmızıgül ile kesişir ve tanınırlığını arttıran Hayat Devam Ediyor adlı televizyon dizisine başlar. Burada canlandırdığı Berat Altındağ karakteri, idealist bir öğretmen adayıdır. Eğitimini aldığı öğretmenlik mesleğini, atanamadığından dolayı yapamayan Berat, arkadaşlarıyla birlikte atanmaları için çeşitli yollarla mücadele etmektedir. Ali Ersan Duru da canlandırdığı karakter kadar idealist bir yapıya sahip. Oyunculuk mesleğinin, hiç bitmeyen bir öğrenme süreci olduğunu idrak eden Duru, bugünlere gelene kadar farklı sektörlerde birçok işte çalışmış. Çocukluğundan beri hayalini kurduğu mesleği yaptığını ifade eden Duru, kendini geliştirmek için sürekli çalıştığının da altını çiziyor. 


14 Eylül 2012 Cuma

İYİ İNSANLARIN GÜZEL ATLARI


24 Ocak 2007 tarihinde yazılmıştır
  
Hani diyor ya usta; “o iyi insanlar, o güzel atlara binip gittiler” diye. Gittiler mi sahiden? Dönmeyecekler mi? Onlar giderken bizler, cenazeden cenazeye mi koşacağız böyle? Daha Hrant Dink’in toprağı kurumadan, İsmail Cem’in ölüm haberi düştü sayfalara. Üstelik 14 yıldır acısını bir nebze bile hafifletemediğimiz Uğur Mumcu’yu anarken. Biz sürekli düşünen aydınlarımızı anarak ve onların cenazelerini kaldırarak mı olgunlaşacak bir toplumuz? Yoksa giderek telafisi mümkün olmayan bir çıkmaza doğru mu sürükleniyoruz? Yaşar Kemal haklı çıkıp da, iyi insanlar teker teker giderken; seyretmek mi düşüyor bizlere? Bana sorarsanız, olanlardan bizler de sorumluyuz. Tetikleri çektirenler ya da çekenler kadar, koruyamayanlar da sorumlu. Korumak da sadece kolluk kuvvetlerinin işi değil zaten. Silkinme vakidir dostlar. Ayağa kalkıp haykırma vaktidir. Miletlerin değil, onları yöneten devletlerin çıkar çatışması olduğunu tüm yaşadıklarımızın, söyleme vaktidir.


25 Ağustos 2012 Cumartesi

RADYONUZDAN KULAKLARINIZA DAVETLİ MİSAFİR: CEYHUN YILMAZ


Türkiye’nin en çok dinlenen radyo programcılarından biri Ceyhun Yılmaz. İnsanların evlerine, arabalarına, en çok da yollarına, yolculuklarına konuk oluyor her akşam. Dahası iyi bir şair, oyuncu, televizyon programcısı… Sosyal medyayı en iyi kullananlardan biri… Kendi deyimleriyle sandırıcı, iknatör, şiirbaz… Yaptığı işi sevdiğini, mutlu olduğunu dile getiriyor her ortamda. Belki de tek pişmanlığı, yarıda bıraktığı Bilgi Üniversitesi’ndeki eğitimi… Ceyhun Yılmaz verdiği bu kararın yaşattığı duyguyu, yaşamı boyunca içini kemirecek bir acı olarak tanımlıyor. 

Öyle insanlar vardır ki, yaptığı işler tam onlara göredir. Bunun için yaratılmış bu adam/kadın diye düşünürsünüz nerede görseniz. Ceyhun Yılmaz da böyle biri. Yaptığı her işin kendine yakışması şöyle dursun, işini öylesine çok seven ve benimseyen bir hali var ki… Gözlerinden, halinden, tavrından, mimiklerinden anlıyorsunuz; Ceyhun Yılmaz, insanlık için yaratılmış. Bazen kederlendirmek -ki keder de keyif verici bir şey olabilir zaman zaman-, bazen düşündürmek, bazen vicdan genini dürtmek (mutluluk geni olduğuna göre, vicdan geni neden olmasın?) ve çokça da bu dünyanın pusunu temizlemek, keyiflendirmek için yaratılmış. Ceyhun Yılmaz’ın, kendisine biçilen bu misyonu layığıyla yerine getirdiğini ve bundan alabildiğine hoşnut olduğunu söylersek, herhalde yanılmış olmayız. Aynı zamanda tam bir İstanbul aşığı Ceyhun Yılmaz! Bu şehrin kaldırımlarına, denizine, dokusuna hayran… Bir görenin bir daha unutmadığı şehir İstanbul’un kollarında büyüdüğünü de hesaba katarsak hele… Belki de bu yüzden, insanların İstanbul’a en çok kızdığı saat olan, iş çıkış saatlerinde yapıyor radyo programını. İnsanlar İstanbul’u hep sevsin diye…

21 Ağustos 2012 Salı

TÜRK ŞİİRİNİN BÜYÜK SAATİ; TURGUT UYAR


“Ben bir gün giderim ki neyim kalır?
Eksik bıraktığım her şeyim kalır.”


Şiirde İkinci Yeni’nin üç atlısından biri, Ece Ayhan’ın deyimiyle “logaritmik şiirlerin şairi”… Okuyan birçok insanın, şairim demekten utandığı şiirler, okuyanı hapseden dizeler… Turgut Uyar’ın şiiri böyledir, dizelere mahkum eder. Dua gibi gelir bazen, insanın içini ısıtır. Sonra, içindeki hüznü açığa çıkarır. Bir aşkı haykırmak için birebirdir bazen… Bazen için için ağlatır. Bazen de coşkuyu anlatmanın en güzel yoludur, mutlu eder insanı. Bazen yazdır; sofralar, mezeler… Bazen de kıştır; uçsuz bucaksız bir hüzün…

16 Ağustos 2012 Perşembe


Çocukluk anılarımız gitti farkında mısınız? Alf gitti, bizlere Orhan Veli'yi sevdiren adam gitti... Sevmek Zamanı'nın Boyacı Halil'i gitti! Benim de bir zamanlar kıyısından köşesinden mensubu olduğum Bakırköy Belediye Tiyatrolarının Genel Sanat Yönetmeni Müşfik Kenter yaşamını yitirdi ama biz neleri yitirdik? Mekanın cennet oldun Müşfik Hocam!

12 Ağustos 2012 Pazar

CAN BABA’YA SAYGIYLA…


Başka türlü bir şey benim istediğim,
Ne ağaca benzer ne de buluta benzer;
Burası gibi değil gideceğim memleket,
Denizi ayrı deniz, havası ayrı hava;
Nerde gördüklerim, nerde o beklediğim
Rengi başka, tadı başka.

CAN BABA’YA SAYGIYLA…

Bazı olaylar vardır. Bu olaylar karşısında tepki vermek istersiniz, ama bir şey söyleyemezsiniz. Genellikle de toplumsal olaylardır bunlar, susulup kalınır çoğu kez, bir haksızlık bile olsa karşıdaki. Hepimize olur ya, kilitlenir kalırız bazen. İşte tam da böyle durumlarda, Can Baba girer devreye. Bizlerin söylemek isteyip de söyleyemediği ne varsa, Can Yücel’in dilinden dökülür. Can Yücel ile cezaevinde tanışan usta gazeteci Aydın Çubukçu’nun, Can Baba’nın cenazesinde söylediği gibi; “Dilimizin ucuna gelip de söyleyemediklerimizi söyleyen adam artık yok. Bundan sonra ona güvenip, ‘nasılsa Can Yücel söyler’ deyip, nefesimizi tutmak ayıptır.” Ayıptır artık nefesimizi tutmak!

5 Ağustos 2012 Pazar

İSTANBUL’UN ENTELEKTÜEL TARİHİNDEN TANIKLIKLAR; İLK DURAK.


Şimdi mesleğinde zirvede olan, ya da çoktan göçüp giden, ama yaşadıkları döneme damga vuran bir çok isim için ilk duraktı İETT. İlk maaşlarını ya da avanslarını aldıkları, ilk izin kağıtlarını imzaladıkları, hayatı tanıdıkları yerdi. Necdet Mahfi Ayral’ın, Rasih Nuri İleri’nin, Yaşar Kemal’in, Tucel Kurtiz’in, Hıfzı Topuz’un, Peride Celal’in, Münevver Andaç’ın, Peyami Safa’nın, Memduh Ün’ün ve daha bir çok ismin ilk durağı...

Türkiye’de belgeselciliğin iki önemli ismi olan Can Dündar ve Nebil Özgentürk’ün birlikte hazırladıkları bu belgesel kitapta, İETT’nin kurumsal kimliği ya da parlak dönemleri anlatılmıyor. Anlatılan, yolculuğuna bu kurumdan başlayan sinemacı, tiyatrocu, yazar, sağcısı, solcusuyla insan hikayeleri... 


3 Ağustos 2012 Cuma

HAYAT VERDİĞİ KARAKTERLER DE TIPKI ADI GİBİ ‘OLGUN’: OLGUN ŞİMŞEK


Daha öğrencilik yıllarında başladığı meslek yaşamında, canlandırdığı her karakterle adından söz ettiren, beğeni kazanan bir isim Olgun Şimşek. Bugünlerde de Yalan Dünya adlı dizide can verdiği Selahattin karakteriyle yeniden beyaz camın favorilerinden biri haline geldi. Aslında Olgun Şimşek bunu uzun zamandır yapıyor, oynadığı karakterle ya bizi çok güldürüyor, ya içimizi acıtıyor ya da söylediği türkülerle ruhumuza dokunuyor. Oynadığı her karakterin bu kadar konuşulmasına, başarısının ayakta alkışlanmasına rağmen popülariteden uzak duruyor.

Önce şöyle düşünürüz; bazı aktörler vardır ki, Türkiye yerine, sinema sanatının gerçekten değer bulduğu ülkelerde doğsalardı, el üzerinde tutulmakla kalmaz, dünya çapında bir aktör/aktris olurlardı. Ama sonradan aklımıza gelir; onlara bu yeteneklerini kazandıran, böyle birer oyuncu olmalarına neden olan da bu topraklarda yaşadıkları, yaşadıklarından beslendikleri, en başlarda görmezden gelinseler de bir şeyleri başarmak için döktükleri terler değil mi?

31 Temmuz 2012 Salı

BEHZAT Ç'NİN YEPYENİ FRAGMANLARI

Özlemle beklediğimiz dizimiz Behzat Ç'nin yeni sezonuna sayılı günler kala, diziyle ilgili ilginç çalışmalar da birbiri ardına internete düşüyor. Bunlardan biri de Ya Da Film'in yaptığı, İsmail Orhan Toraman'ın yönettiği animasyon jenerikler. Dizinin yapımcısı Tarkan Karlıdağ bu jenerikleri kullanır mı bilemeyiz ama dizinin sıkı takipçileri olarak biz bu fragmanları çok konuşacağız gibi görünüyor!




30 Temmuz 2012 Pazartesi

AJDA PEKKAN EFSANESİ


Her yaptığı olay olan, her zaman Türkiye’nin bir adım ilerisinde olmayı başarmış bir kadın Ajda Pekkan. Yaptıklarına, sesine, fiziğine, albümlerine, verdiği konserlere, açıklamalarına bakılırsa, çoktan dünyaca ünlü bir star olması gerekirdi belki ama o zaten Türkiye’nin “Süperstar”ı!


Ajda Pekkan, o dönem için -hala da öyle- Avrupai havası, duru güzelliği ve sesi ile dikkatleri gençlik yıllarından itibaren üzerine çekmeyi başarır. Kendisinden daha önce müzik dünyasına adım atan kardeşi Semiramis Pekkan’ın desteğiyle, dönemin popüler gece kulüplerinden birinin sahibi olan ve aynı zamanda müzisyen İlham Gencer ile tanıştıktan sonra ise müzik çalışmalarına profesyonel olarak başlar. Los Çatikos müzik grubu eşliğinde bir süre Gencer’in kulübünde sahneye çıktıktan sonra ise herkesin setlerden sahnelere geçtiği bir ortamda, sahnelerden sinema dünyasına adım atar. 


29 Temmuz 2012 Pazar

KANEPEDEN SAHNELERE: HALİL SEZAİ


Şehirli insanın iç dünyasını yansıtan, kadınlar kadar erkekleri de duygulandıran romantik şarkılarıyla, sahnede olmaya can atan Halil Sezai, hayatımıza gireli çok fazla zaman olmadı. Aslında daha önceleri çok izlenen bazı dizilerde, çeşitli yan rollerde izlemiştik onu. Fakat yaptığı müziği ilgiyle dinleyen, yeni bir şeyler ortaya çıkarmasını dört gözle bekleyen ve ayağında terlikleriyle, kanepesinde oturarak kaydettiği şarkıları yeraltından dağıtan hiç de azımsanmayacak bir kitleye sahipti daha önceleri. Başlangıçta sahip olduğu hayran kitlesi kimselerle paylaşmak istemese de o şimdi milyonların dinlediği bir ses.
                           


Türkiye onu, Aytaç Ağırlı’nın yazıp yönettiği, en duygusuz insanları bile ağlatan “İncir Reçeli” filmindeki romantik adam rolüyle tanıdı. Ihlamurlar Altında, Türkan gibi çok izlenen dizilerde bazı rolleri vardı ama müziğini bilmeyen insanların fazla dikkatini çekmedi. “İsyan” adlı parçasıyla ilk çıkışını yaptığında, bu nedenle yüzü hiç yabancı gelmedi kimseye.